Phishing als een onrechtmatige daad

Het is goed om rekening te houden met het feit dat de phishing bijna onmogelijk buiten het internet te bereiken zou zijn: het netwerk is de eerste frauduleuze e-mail sturen met het uitnodigen van de ontvanger naar de website uw geldschieter, dus je moet gaan binnen de site gewijd aan uw zichtrekening, en vervolgens compileren, indien van toepassing, aanvullende vorm. Altijd via het netwerk gebeurt de daaropvolgende verzameling van informatie door de phishers en vervolgens aftrekken van het geld van de gebruiker.

Het is nuttig om dat artikel te roepen. 122 van het wetsdecreet nr.. N. 196/2003 (Privacy Code) remt iedereen de mogelijkheid om een 'elektronisch communicatienetwerk voor toegang tot informatie die is opgeslagen nell'apparecchi eindapparatuur van een abonnee of gebruiker om informatie op te slaan of om de gebruiker te volgen "gebruiken in tegenstelling tot de praktijk, de phishers de uitvoering van hun onrechtmatige gedrag.

Eraan herinnerend dat het begrip abonnee code betekent 'elke natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of vereniging partij bij een overeenkomst met een aanbieder van elektronische communicatiediensten voor het publiek toegankelijke' blijkt vrij duidelijk dat het dispositief van het artikel. 122 van het wetsdecreet nr.. N. 196/2003 betreft zeker ook de gegevens op de server van de kredietinstellingen, de gegevens die worden gebruikt door phishers-zodra ze bedrieglijk verkregen door de rechtmatige eigenaars om het geld-gebruiker of abonnee te stelen en over te dragen aan andere begunstigden.

Overtreden van de bepalingen van art. 122 van het gedrag van de phisher openbaart zich als onrechtmatig als strijdig met jus, en daarmee ook gevoelig aan het hoofd naar het opzetten van een niet-contractuele aansprakelijkheid phishers, op grond van art. 2043 van het Burgerlijk Wetboek. Zodra de tortfeasor, zullen ze zeker moeten betalen vergoeding voor niet-geldelijke en geldelijke schade die zij hebben veroorzaakt aan hun slachtoffers.

Logeren in burgerlijke, wordt de gehele activiteit van phishers geconfigureerd als een onrechtmatige verwerking van de persoonsgegevens van de slachtoffers van hun activiteiten: de data wordt weggerukt zonder dat er een effectieve geïnformeerde toestemming van de betrokkene, het inderdaad niet kan weten dat in werkelijkheid de informatie die zij ontvangt van de phisher om hem te laten gaan naar zijn eigen rekening zijn absoluut onwaar.
In overeenstemming met de bepalingen van art. 15 van de Privacy Code, "wie veroorzaakt schade als gevolg van de verwerking van persoonsgegevens wordt de vergoeding verstrekken in overeenstemming met art. 2050 van het Burgerlijk Wetboek. " De bewoordingen van deze bepaling echter leent zich voor verdere overwegingen en conclusies, en in sommige opzichten verrassend.

Als het doel van de regel is om "iedereen" het veroorzaken van schade in behandeling te straffen, moet je je afvragen of een deel van de aansprakelijkheid is ook toe te schrijven aan dezelfde geldschieters, gezien het brede semantische bereik van de term 'behandeling' dat de code vereist.

In het proces waarmee de phisher hun slachtoffers schaden, een belangrijke rol is in feite ook onder banken die toestaan ​​(of liever niet voorkomen) een derde die niet om informatie over hun klanten.

Het is niet overbodig erop te wijzen dat, volgens artikel. 31 van het Wetboek, moet elke houder van een verwerking van persoonsgegevens (dat is juist de kredietinstelling met betrekking tot de gegevens van haar klanten) te houden en de verwerkte persoonsgegevens zodanig regelen dat het risico van onbevoegde toegang te minimaliseren mogen hetzelfde.

In het bijzonder, de code vereist privacy, zoals voogdij en dergelijke controle moet in verhouding met de evolutie van de kennis in het licht van de technische vooruitgang, alsmede de aard van de behandeling uitgevoerd. Ergo, het beheer van de lopende rekeningen online in plaats van off-line, voorziet in de houder verplicht is om verdere maatregelen voor te bereiden en "geëvolueerd" om zichzelf te beschermen tegen het risico van onbevoegde toegang of ongeoorloofde doeleinden. Dit vooral met betrekking tot een risico "nieuw" aan de bank, gekoppeld aan de evolutie van de technische vooruitgang op het gebied van software voor het maken van webpagina's, of om te lijden pharming (dwz een illegale "klonen") van de locatie van waaruit u de rekeningen van hun klanten te beheren.

Hoewel weglatingen namelijk het gebrek aan waakzaamheid over het bestaan ​​van pharming activiteit ten aanzien van zijn website, waarbij het uiteraard mogelijk, kan resoneren op de client als een activiteit die veroorzaken hem kwaad. Derhalve volgens de dialectiek door de geconsolideerde tekst van persoonlijke gegevens, zou de schade leiden als gevolg van de verwerking uitgevoerd door de eigenaar-bank, voor de individuele cliënt relatie.

In een dergelijk geval kan het erg moeilijk voor de eigenaar te bewijzen in de rechtbank dat hij zijn plaats had gezet elke activiteit staat zijn te voorkomen het ontstaan ​​van de schade, zoals vereist door art bieden. 2050 cc, terwijl het in feite was niet op zijn plaats maatregelen om haar site te voorkomen zetten werden gekloond.
Echter, aspecten van de burgerlijke aard zeker overgaan in de achtergrond in vergelijking met de profielen van strafrechtelijke aard gekoppeld aan het fenomeen.

De heer Luca Cattle - legal@anti-phishing.it